آدم حسابی ها چه شکلی هستند!؟
➕ یه گروه از پژوهشگرهای دانشگاه آرکانزاس دنبال این بودن ببینن “مهمترین ویژگی شخصیتی آدم خوبا، درجه یکا یا همون آدمای نایس (Nice Person) چیه که اونا رو در نظر بقیه محبوب کرده و همه دوست دارن باهاشون رفاقت داشته باشن!؟
➕ واسه رسیدن به جواب پژوهشگرها شروع کردن به بررسی حجم عظیمی از مطالعات صورت گرفته در حوزه شخصیت و نتیجه سه هزار و نهصد پژوهشی که جمعا روی 1.9 میلیون نفر انجام شده بود رو در آوردن و شروع کردن به کندوکاو دادههای این پژوهشها و مجموع آنالیزها نشون میداد که از بین همه عوامل و رگههای مهم شخصیتی، یک عامل شدیدا مهم وجود داره که شدت و ضعف اون در آدما بطور مستقیم و غیرمستقیم روی خوبی اونها اثر میگذاره و چیزی حدود 93% از مجموع واریانس رفتارهای نایس آدمای نایس مربوط به اونه و اون چیزی نیست جز صفت شخصیتی مهمی به نام “توافقپذیری” یا “Agreeableness”.
➕ حالا Agreeableness یعنی چی و آدمای با توافق پذیری بالا چه مشخصههایی دارن!؟
▪️ توافق پذیری یکی از 5 عامل اصلی شخصیته که با شش زیر مولفه:
● 1) نوعدوستی
● 2) صداقت تو رابطه
● 3) اعتمادپذیری
● 4) همراهی موقع تعارض
● 5) تواضع
● 6) دلرحمی شناخته میشه..
➕ آدمهای توافقپذیر رو اساسا میگن آدمهای نوعدوست. اونها شدیدا انسان دوستن، تو بحرانها نه تنها هوای اطرافیان، که هوای آدمهایی که حتی نمیشناسن رو هم دارن و قشنگ حس میکنی این آدم چقدر همدلی خوبی داره! و چقدر کمک میکنه به همه. به عنوان یه همکار روحیه تیمی خیلی خوبی دارن و در عین نوع دوستی، خیلی خوش مشرب، گرم و خوش حس و حال، مهربون، یک رنگ و صادقن. به طوری که بعد از یه مدت کوتاهی از ارتباط، فکر میکنی خیلی وقته با هم رفیقید، چرا که قابل اعتماد بودن رو میشه از وجودشون حس کرد و اعتمادپذیریشون هم بالاست و کمتر به دید منفی یا قضاوتی نگاه میکنن.
➕ این گروه از آدما سازگاری بالایی رو هم نشون میدن. اونها خیلی اهل مجادله نیستن و تو تعارضات بین فردی به جای انتقام، جنگ و داد و بیداد، دنبال راه حل میگردن که بدون دلخوری ماجرا ختم به خیر بشه. در عین حال خیلی متواضعن و کمترین میزان منم، منم!و خودستایی رو میشه در وجودشون دید.
➕ در کنار این ویژگیهای بین فردی اونها ویژگیهای درون فردی خاصی هم دارن؛ مثلا اینکه میل به رشد بالایی رو گزارش میکنن. در کنار شفقت و مهربانی با دیگری شفقت به خود و پذیرش بالایی دارن و تو مواقع بحرانی با خودشون مهربونانه برخورد میکنن.
▪️ به عبارت ساده تر
➕ اونی که بلندت میکنه، وقتی افتادی؛
دنبالت میگرده، وقتی گم شدی؛
نزدیکته، وقتی بهش احتیاج داری؛
باهات میخنده، گریه میکنه و همراه همدیگه جریان زندگی رو جلو میبرید،
بهش میگن آدم نایس یا همون رفیق…
نوشته های بالا را که در حساب لینکدین دکتر رضوانی فرد می خواندم یکباره مرا برد به کارگاه مبانی ارتباطات و اصول و فنون مذاکره که در دانشگاه خوراسگان اصفهان در پاییز 1402 داشتم. جایی که از بین 20 دانشجو، ده نفرشان برای یک نفر آمده بودند. عجیب اما واقعی! تیم جوان، خوش ذوق و شاداب حسابداری اسنوا در اولین جلسه ی کلاس یکباره با لباس های یکدست وارد شدند و همگی کنار هم نشستند، کسانی که به کلی تصورات بقیه را در رابطه با افرادحساب گر دچار تردید کردند. کسانی که دلیل خنده های بلند بلند و گاه قهقه ی ما شدند. ماجرا جایی جذاب تر شد که در بین یکی از کلاسها یکی از ده نفر در فضایی کاملا خصوصی به من گفت ما همه اینجاییم فقط برای فلانی. بله و فلانی قصه ی ما در دو سه جلسه ی اول فقط نگاه بود آن هم نه به من و ما که به دفتر جلویش و فقط می نوشت. انگار حنجره نداشت، انگار دیدن احساس در صورتش کفر مطلق بود. اما بعد از 8 جلسه شد آنچه باید می شد.فلانی در جلسه آخر روبروی همه سووشون می خواند و فراز و فرود صدایش را به رخ ما می کشید. تاکید داشت به زیبایی های صورتش خیره شویم و رخ نمی گرفت. فلانی حتی شیطنت می کرد. چه شده بود مگر؟؟
تنها و تنها یک اتفاق و آن هم داشتن دوستانی از جنس بلور. خوشا به حالت فلانی که چنین دوستانی داری و ممنونم که تجربیات مرا افزودی و امید دارم روزی دوباره با هم باشم.
بدون دیدگاه